Interwencja w sprawie odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności Pana J.S. – uczestnika terapii metadonowej

Do Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka zwrócił się Pan J.S. z prośbą o zainteresowanie się jego sprawą. Dnia 2 lipca 2009 r. otrzymał on wezwanie do odbycia kary 9 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem łącznym z dnia 29 kwietnia 2008 r. J.S twierdzi, że o wyroku tym dowiedział się dopiero 15 lipca 2009 r., kiedy po otrzymaniu wezwania udał się do sądu w celu wyjaśnienia sprawy. Dnia 30 kwietnia 2008 r., a więc dzień po wydaniu przedmiotowego wyroku, został zwolniony z aresztu śledczego i od tego czasu nie został o wyroku powiadomiony.

Helsińska Fundacja Praw Człowieka wystosowała ponadto pismo do Kierownika Sekcji Wykonawczej Sądu Rejonowego, w którym poparła wniosek Pana J.S. o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności.

J.S. uczestniczy w programie substytucyjnym w Ośrodku Leczenia Uzależnień NZOZ. W ramach programu bierze udział w terapii indywidualnej oraz korzysta z konsultacji lekarza psychiatry. Zgodnie z opinią Ośrodka, dołączoną do wniosku Pana S., „leczenie substytucyjne jest aktualnie optymalną formą terapii w jego przypadku, (…) brak możliwości kontynuowania przez pacjenta leczenia w tut. Ośrodku może spowodować zaburzenie procesu zmian, jakie zaszły w jego życiu w ostatnich miesiącach.”

Oprócz podjęcia jakże ważnej terapii metadonowej, którą w początkowej fazie leczenia J.S. musi przyjmować codziennie, uzyskał on ponadto własne źródło dochodu w formie renty socjalnej, co pozwala mu na regulowanie zadłużeń i zaspokajanie podstawowych potrzeb.

Zdaniem Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka wykonanie kary pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie jest sprzeczne z jej celem określonym w art. 67 § 1 KKW – tym bardziej, że J.S. nie wiedział o wydaniu wyroku łącznego i nie miał możliwości jego zaskarżenia. Pan S. podjął już na wolności działania wskazujące na wzbudzenie w nim woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych postaw. Pozbawienie go wolności w chwili obecnej może więc zdaniem Fundacji wywołać zupełnie odwrotne skutki.

Helsińska Fundacja Praw Człowieka poparła ponadto wnioski Pana S. o zwolnienie go z kosztów opłacenia wniosku o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności (w wysokości 80 zł) oraz o niezarządzanie przymusowego doprowadzenia do wykonania kary.

Pan J.S. utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 504,04 zł, co pozwala mu na regulowanie zadłużeń oraz zaspokajanie podstawowych potrzeb. Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS ma ponadto stwierdzoną całkowitą niezdolność do pracy do września 2011 r.

Ponadto – jak już zostało podniesione – Pan S. nie miał możliwości wniesienia apelacji od wyroku w swojej sprawie. W związku więc z jego wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku łącznego oraz przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie tegoż wyroku łącznego oraz z wnioskiem o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności celowe wydaje się być niezarządzanie przymusowego doprowadzenia do czasu rozpoznania sprawy. Należy ponadto zwrócić uwagę na późne dostarczenie wezwania do odbycia kary – wezwanie do stawiennictwa na dzień 20 lipca 2009 r. datowane na 20 maja 2009 r. zostało skutecznie doręczone dopiero dnia 2 lipca 2009 r.