Fundacja przedstawiła sądowi opinię w sprawie tymczasowego aresztowania P.S.

Helsińska Fundacja Praw Człowieka przedstawiła Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie „opinię przyjaciela sądu” (amicus curiae) w sprawie braku zindywidualizowanego podejścia do oskarżonych przy wydawaniu przez Sąd postanowień o przedłużeniu tymczasowego aresztowania.

W sprawie, w której jednym z oskarżonych jest P.S., Sąd postanowił przedłużyć tymczasowe aresztowanie w stosunku do 29 osób, w uzasadnieniu postanowienia bezpośrednio odniósł się jednak wyłącznie do dwóch z nich. Takie uzasadnienie, zdaniem Fundacji, nie spełnia wymagań przedstawionych w art. 251 § 3 k.p.k.

Helsińska Fundacja Praw Człowieka podkreśliła, że z całości uregulowań rozdz. 28 k.p.k. jasno wynika reguła indywidualnego stosowania środków zapobiegawczych i odrębnego rozpatrywania ich zasadności. Ponadto art. 251 § 3 k.p.k. stanowi, że uzasadnienie postanowienia o zastosowaniu środka zapobiegawczego powinno zawierać przedstawienie dowodów świadczących o popełnieniu przez oskarżonego przestępstwa oraz przytoczenie okoliczności wskazujących na istnienie podstawy i konieczności zastosowania środka zapobiegawczego. W wypadku tymczasowego aresztowania należy ponadto wyjaśnić, dlaczego nie uznano za wystarczające zastosowanie innego środka zapobiegawczego.

Szczególna zawiłość, na jaką Sąd zwrócił uwagę w uzasadnieniu, a także znaczna ilość oskarżonych nie mogą zwalniać z obowiązku indywidualnego rozpatrywania konieczności przedłużenia tymczasowego aresztowania. Abstrahując od zasadności wydanego postanowienia, w opinii Fundacji rzetelność każdego postępowania, a więc bezwzględne stosowanie się do wymogów proceduralnych, ma znaczenie kluczowe i jest niezbędnym elementem demokratycznego państwa prawnego.