Interwencja u Prezydenta Miasta Krakowa w sprawie warunków mieszkaniowych R.J.

Do Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka zwróciła się p. R.J., która, wraz z dwoma synami, zajmuje lokal o skrajnie niskim standardzie (brak prądu, ogrzewania i kanalizacji, katastrofalne warunki sanitarne). Ekspertyza mikrobiologiczna z dnia 15 grudnia 2009 r., przeprowadzona przez prof. Wiesława Barabasza zdaje się potwierdzać, że pozostawanie w tym lokalu wiąże się z zagrożeniem dla zdrowia (Fundacja otrzymała kserokopię ekspertyzy; w której prof. Barabasz stwierdza, że toksyny wytwarzane przez niektóre z grzybów znajdujących się w lokalu mogą niekorzystnie oddziaływać na zdrowie ludzkie).

Ponadto pani R.J. poinformowała nas, że przez wzgląd na ciężką sytuację rodzinną (mieszkanie wspólnie z byłym mężem, który znęcał się nad rodziną, a wobec którego egzekucja wyroku eksmisyjnego okazała się nieskuteczna), na okres kilku lat zmuszona była wprowadzić się do lokalu, gdzie uprzednio znajdował się pustostan. Do zajęcia tego lokalu pani R.J. nie uzyskała tytułu prawnego.

Obecnie, wskutek powództw wytoczonych przez Gminę Miejską Kraków – Zarząd Budynków Komunalnych, przed sądem rejonowym, przeciwko pani R.J. toczy się postępowanie o eksmisję oraz o zapłatę odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego. W sytuacji zasądzenia odszkodowania, jak twierdzi pani R.J., nie będzie ona dysponowała środkami finansowymi na jego pokrycie.

W tym miejscu należy dodać, że pani R.J. od wielu lat ubiega się o przyznanie jej z zasobu mieszkaniowego gminy lokalu zamiennego. Postępowanie w tej sprawie, toczące się przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jest obecnie zawieszone.

W związku z powyższym, Helsińska Fundacja Praw Człowieka zwróciła się do Prezydenta Miasta Krakowa – prof. Jacka Majchrowskiego z uprzejmą prośbą o zweryfikowanie informacji przekazanych Fundacji przez panią R.J. oraz o zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie. Ponadto poprosiliśmy o to, aby w miarę możliwości i potrzeb, podjąć starania o zapewnienie pani R.J. lokalu, który zaspokoiłby potrzeby mieszkaniowe jej rodziny.

Fundacja zwróciła uwagę, iż zgodnie z art. 75 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 (Dz. U. Nr 78, Poz. 483), „Władze publiczne prowadzą politykę sprzyjającą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych obywateli, w szczególności przeciwdziałają bezdomności, wspierają rozwój budownictwa socjalnego oraz popierają działania obywateli zmierzające do uzyskania własnego mieszkania.” Wyrazem dążeń do realizacji tej polityki jest Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego (teks jednolity Dz. U. Rok 2005, Nr 31, Poz. 266). Przepis art. 4 tej ustawy stwierdza, że zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy.