Interwencja w sprawie aresztowanego radcy prawnego

W dniu 27 stycznia 2010 r. Helsińska Fundacja Praw Człowieka wystosowała pismo interwencyjne do Prokuratora Okręgowego we Wrocławiu w sprawie tymczasowo aresztowanego radcy prawnego Tomasza Tuczapskiego, którego obrońcy prokurator odmówił udostępnienia dowodów stanowiących podstawę zastosowania tymczasowego aresztowania, natomiast najbliższej rodzinie odmówił widzenia z aresztowanym.

Pismo przekazane zostało jednocześnie do wiadomości Prokuratora Apelacyjnego we Wrocławiu oraz Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego.

W ocenie Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka w sytuacji zaistniałej w sprawie, w której podjęliśmy interwencje, mogło dojść do naruszenia prawo podejrzanego do obrony oraz prawa do poszanowania życia rodzinnego. Fundacja zwróciła się w takiej sytuacji do Prokuratora Okręgowego o udzielenie informacji odnośnie do tego, czy rzeczywiście prokurator odmówił udostępnienia akt sprawy oraz widzeń z rodziną, a jeśli tak się stało, jakie były przesłanki negatywnych decyzji.

W piśmie Fundacja zwróciła jednocześnie uwagę Prokuratora Okręgowego na wytyczne jakie płyną z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w zakresie konieczności udostępnienia podejrzanemu i jego obrońcy dowodów, na jakich oparty został wniosek prokuratora o zastosowanie tymczasowego aresztowania oraz postanowienie sądu o jego zastosowaniu, w kontekście prawa do obrony. Fundacja zwróciła również uwagę na wytyczne płynące z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego w zakresie kontaktów aresztowanego z osobami najbliższymi, w kontekście prawa do poszanowania i ochrony życia prywatnego i rodzinnego.

Z informacji, jakie dotarły do Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka wynika, iż obydwa problemy, pomimo dwóch wyroków Trybunału Konstytucyjnego – odpowiednio wyroku TK z 3 czerwca 2008 r., sygn. K 42/07 oraz wyroku TK z 2 lipca 2009 r., sygn. K 1/07 – oraz nowelizacji Kodeksu postępowania karnego oraz Kodeksu karnego wykonawczego mających na celu wykonanie tych orzeczeń, zarówno problem dostępu do dowodów, w oparciu o które prokurator wnioskuje, a sąd stosuje, bądź przedłuża najsurowszy ze środków zapobiegawczych w postaci tymczasowego aresztowania, jak i problem widzeń osób najbliższych z tymczasowo aresztowanym wciąż pozostają aktualne w praktyce prokuratorskiej z punktu widzenia ochrony praw człowieka.