Odpowiedź HFCP na pismo SSR Remigiusza Wehnera – Wiceprezesa Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy

W odpowiedzi na pismo SSR Remigiusza Wehnera – Wiceprezesa Sądu Rejonowegodla m.st. Warszawy z dnia 31 sierpnia 2010 r. (sygn. Adm. 4011-562/10), Helsińska Fundacja Praw Człowieka przeprosiła za zaistniałe nieporozumienie. Rzeczywiście, pismo HFPC z dnia 18 maja 2010 r. nie miało charakteru opinii przyjaciela sądu (amicus curiae). Forma naszej odpowiedzi z dnia 19 sierpnia 2010 r. spowodowana była doświadczeniami płynącymi z przedstawiania naszych opinii tego typu innym sądom.

Jednocześnie z radością przyjęliśmy informację Pana Prezesa Wehnera dotyczącą sprawy p. T.D.: „w związku z rozbieżnością między treścią zaświadczeń wystawianych przez lekarzy sądowych i treścią opinii biegłych z zakresu urologii i kardiologii, wystąpiłem do Pani Prezes Sądu Okręgowego w Warszawie z wnioskiem o rozważenie – w myśl art. 10 ustawy z 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym – celowości rozwiązania ze skutkiem natychmiastowym umów o wykonywanie czynności lekarza sądowego zawartych z lekarzami, którzy wystawili zakwestionowane zaświadczenia”,o czym Pan Prezes poinformował Fundację w piśmie z dnia 10 września 2010 r.

Przyczyną podjęcia przez nas interwencji, wyrażonej w piśmie z dnia 18 maja 2010 r., były właśnie rozbieżności pomiędzy treścią zaświadczeń wystawionych przez lekarzy sądowych, a treścią opinii biegłych powołanych przez Sąd.

Helsińska Fundacja Praw Człowieka nie kwestionuje w żadnym razie uprawnień niezawisłego Sądu do weryfikacji opinii biegłych, składanych w toku postępowania karnego. Mając jednak na uwadze przypadki nierzetelności zaświadczeń lekarskich, wystawianych przez lekarzy sądowych, o których wspominał SSR Remigiusz Wehner w swoim piśmie z dnia 31 sierpnia 2010 r., Helsińska Fundacja Praw Człowieka zwróciła się do Wiceprezesa Sądu Rejonowegodla m.st. Warszawy z prośbą o ocenę funkcjonowania instytucji lekarza sądowego w praktyce. W szczególności, czy problemy z nierzetelnością zaświadczeń wystawianych przez lekarzy sądowych są na tyle incydentalne, że mogą być każdorazowo rozwiązywane zgodnie z art. 10 i art. 17 ustawy o lekarzu sądowym, czy też instytucja ta wymaga poważniejszych zmian na poziomie ustawowym (np. w kwestii powoływania lekarzy sądowych)? Niepokoi nas bowiem sytuacja, w której obywatel kierowany do lekarza umieszczonego w wykazie dla obszaru właściwości danego sądu okręgowego, nie może mieć pewności, że zaświadczenia wystawiane przez tego lekarza, będą honorowane przez sąd.