Odpowiedź Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie na interwencję HFPC w sprawie sposobu prowadzenia śledztwa dotyczącego lekarzy Szpitala Uniwersyteckiego Collegium Medicum UJ

Dnia 3 kwietnia 2009 r. HelsiÅ„ska Fundacja Praw CzÅ‚owieka wystÄ…piÅ‚a z pismem do Prokuratora Krajowego Pana Edwarda Zalewskiego, w którym wyraziÅ‚a swoje zaniepokojenie sposobem prowadzenia Å›ledztwa dotyczÄ…cego lekarzy Szpitala Uniwersyteckiego Collegium Medicum UJ, podejrzanych o przyjmowanie korzyÅ›ci majÄ…tkowych w zamian za kierowanie pacjentek na cesarskie ciÄ™cie.

Z doniesieÅ„ prasowych wynika, że organy Å›cigania nie dysponujÄ…c dokumentami umożliwiajÄ…cymi stosownÄ… selekcjÄ™, przesÅ‚uchujÄ… ogóÅ‚ kobiet poddanych temu zabiegowi w latach 2002 – 2006. Od momentu rozpoczÄ™cia dochodzenia w lipcu 2008 r. zebrano zeznania już 97 byÅ‚ych pacjentek. Co wiÄ™cej z informacji udzielonej prasie przez nadinsp. Dariusza Nowaka – rzecznika prasowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie – wynika, że w sprawie prawdopodobnie zostanie w sumie przesÅ‚uchanych kilkaset osób.

Zdaniem Fundacji zachodzi podejrzenie, że opisywane powyżej praktyki mogÄ… stanowić przykÅ‚ad tzw. Å›ledztwa traÅ‚owego, polegajÄ…cego na przesÅ‚uchiwaniu wszystkich osób, które majÄ… nawet niewielki i maÅ‚o istotny zwiÄ…zek z przedmiotem prowadzonego dochodzenia, z nadziejÄ… uzyskania poszukiwanej informacji. Takie dziaÅ‚ania mogÄ… podważać zaufanie obywateli do wymiaru sprawiedliwoÅ›ci, a także co do efektywnoÅ›ci jego pracy.

Czytaj całe pismo HFPC do Prokuratora Krajowego.

W odpowiedzi na podjÄ™tÄ… interwencjÄ™ otrzymaliÅ›my pismo z Prokuratury Apelacyjnej z dnia 30 czerwca 2009 r., w ocenie której przebieg postÄ™powania przygotowawczego w przedmiotowej sprawie w żaden sposób nie narusza praw jego uczestników, w szczególnoÅ›ci przesÅ‚uchiwanych w charakterze Å›wiadków pacjentek Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie, poddanych zabiegowi cesarskiego ciÄ™cia w latach 2002 – 2006.

Prokuratura podniosÅ‚a, że – wbrew twierdzeniom Fundacji – „czynnoÅ›ci dowodowe z udziaÅ‚em owych pacjentek przeprowadzone z wykorzystaniem wyselekcjonowanej dokumentacji lekarskiej sÄ… fundamentalne dla przedmiotowego Å›ledztwa, jak też pozwalajÄ… na dalsze jego ukierunkowanie, w tym także na okreÅ›lenie roli procesowej tych osób.

W tej kategorii spraw bowiem dość czÄ™stym zjawiskiem jest powoÅ‚ywanie siÄ™ przez osoby udzielajÄ…ce korzyÅ›ci majÄ…tkowych na innych, wczeÅ›niej leczonych pacjentów, którzy informować ich mieli o funkcjonujÄ…cej w danej placówce medycznej „praktyce” wrÄ™czania konkretnym lekarzom korzyÅ›ci majÄ…tkowych oraz o obowiÄ…zujÄ…cych w takich przypadkach „stawkach,” co skutkuje rozszerzeniem zakresu przedmiotowego tych postÄ™powaÅ„.

Procesowa weryfikacja podobnych informacji już z zasady zakÅ‚ada przy tym konieczność przesÅ‚uchania liczniejszej grupy pacjentów niż wynikajÄ…ca z poczÄ…tkowo zabezpieczonej dokumentacji. DziaÅ‚ania takie znajdujÄ… miÄ™dzy innymi oparcie w art. 297 § 1 pkt 4 KPK, okreÅ›lajÄ…cym cele postÄ™powania przygotowawczego, treÅ›ciÄ… którego zwiÄ…zane sÄ… w realizowaniu swoich ustawowych zadaÅ„ organy Å›cigania. Uznanie okreÅ›lonych czynnoÅ›ci dowodowych za zbyteczne w konkretnym postÄ™powaniu przygotowawczym stanowi istotnÄ… ingerencjÄ™ w taktykÄ™ jego prowadzenia oraz samodzielnoÅ›ci nadzorujÄ…cego je procesowo prokuratora, co – poza przypadkami rażącymi – nie powinno mieć miejsca. ”