Strona główna Litygacja

Od 1 stycznia 2018 r. strona nie jest aktualizowana.

Tematyka wolności słowa została przeniesiona na stronę główną
Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, dostępną na: www.hfhr.pl

Kolejna rozprawa w sprawie Jarosława Warzechy - mobbing w Radiu Łódź PDF Drukuj Email
Wtorek, 20 Październik 2009 09:48
Dnia 19 października 2009 r. o godz. 12 przed Sądem Rejonowym dla Łodzi Śródmieścia odbyła się kolejna rozprawa w sprawie o mobbing Jarosława Warzechy przeciwko Polskiemu Radiu – Regionalnej Rozgłośni w Łodzi.  Sprawę opisywaliśmy w Biuletynie Informacyjnym z czerwca 2009 r. Podczas rozprawy przesłuchano dwóch pracowników Radia Łódź oraz członka Krajowej Rady Programowej. Świadkowie wskazywali na atmosferę zastraszenia, jaka panuje w radiu od objęcia funkcji prezesa przez Dariusza Sz. Dawali oni przykłady wypowiedzi Prezesa na temat dziennikarza J. Warzechy, które świadczą o naciskach, jakie na dziennikarza były wywierane. Kolejna rozprawa odbędzie się dnia 30 listopada 2009 r. o godz. 12 w sali 314. Na rozprawie przesłuchani zostana kolejni trzej świadkowie, pracownicy Radia Łódź oraz członkowie związków zawodowych.
W czerwcu 2009 r. J. Warzecha wniósł przeciwko Dariuszowi Sz. subsydiarny akt oskarżenia o przestępstwo z art. 218 § 2 k.k., tj. uchylanie się od wykonania prawomocnego wyroku sądu w postaci przywrócenia dziennikarza do pracy w rozgłośni. Pierwsza rozprawa odbędzie się w Sądzie Rejonowym dla Łodzi Śródmieścia (sygn. akt XVII K 499/09) dnia 4 listopada 2009 r.
 




 
Sprawa o mobbing w TVP S.A. PDF Drukuj Email
Wtorek, 20 Październik 2009 09:20
Dnia 19 października 2009 r. o godz. 10:30 przed Sądem Okręgowym w Warszawie XXI Wydział Pracy odbyła się rozprawa w sprawie z powództwa Anny B. emerytowanej dziennikarki Telewizji Polskiej przeciwko  Telewizji Polskiej S.A w Warszawie o zadośćuczynienie z tytułu mobbingu.
Powódka poprosiła Fundację Helsińską o monitorowanie jej sprawy i przysłanie obserwatora z ramienia Fundacji gdyż zauważyła w dotychczasowym przebiegu jej procesu szereg nieprawidłowości.
Po pierwsze zwróciła uwagę na  przewlekłość i długotrwałość procesu sądowego, ciągłe odraczanie kolejnych rozpraw, niedostateczne zaangażowanie jej pełnomocnika. Kolejny problem to spora rozbieżność między tym co dzieje się na sali sądowej, a treścią protokołu. Powódka wskazuje na występowanie szeregu błędów i nieścisłości w protokole. Pani Anna B. twierdzi, że zmieniano oraz pomijano jej wypowiedzi, a także dokonywano ich niekorzystnej interpretacji. Rodziło to konieczność ciągłego prostowania i uzupełniania protokołu. Wnosiła ona kilkakrotnie o utrwalenie przebiegu rozprawy za pomocą aparatury nagrywającej, ale nie przychylono się do jej wniosku.                
Zdaniem Powódki skład sędziowski jest stronniczy i zadaje tendencyjne pytanie, przychyla się do sugestii strony pozwanej, jest „w zmowie z TVP”.  Zarówno sąd jak i pełnomocnik Telewizji Polskiej zadawały podobne pytania, mające na celu bagatelizowanie i trywializowanie jej przypadku. Ukazywały ją jako osobę niezrównoważoną, nie radzącą sobie z sytuacjami stresowymi.  Utrudniano jej również powoływanie kolejnych świadków mających istotne informacje w sprawie.
Zdaniem Powódki była ona ofiarą mobbingu oraz dyskryminacji , co naruszało jej dobra osobiste, powodowało stan przewlekłego stresu, nerwicy i stanów lękowych i w konsekwencji doprowadziło do długoletniej depresji  i wielu innych chorób.  Mobbing polegał przede wszystkim  na dyskryminacji etnicznej, politycznej, a także zawodowej objawiającej się niedopuszczaniem do pracy, utrudnianiem lub przerywaniem już podjętej pracy i w końcu wręczeniem dnia 1 lipca 2004 wypowiedzenia z pracy datowanego na dzień 24 marca 2004 r.  A. B podnosi, że zachowania stosowane wobec niej mogą posłużyć jako egzemplifikacja zdefiniowanych przez Leymana zachowań lobbujących: m.in. permanentne krytykowanie, mnożenie plotek i intryg, izolowanie, niedopuszczanie do imprez integrujących, piętnowanie, wyśmiewanie narodowości (dziadek powódki był Ukraińcem).     Wysyłano jej maile o sprzątających Ukrainkach, a sekretarka  Dyrektora publicznie tłumaczyła odmowę wydania Telewizyjnej Legitymacji Dziennikarskiej stwierdzeniem, że „sprzątaczki nie muszą chodzić do Sejmu”.  Wszystkie te działania mogły osłabiać  autorytet i reputację dziennikarki. Odsuwano Powódkę od kolejnych projektów, uniemożliwiano wyemitowania gotowych materiałów. Odwoływano realizację jej programów w ostatniej chwili, nie informując jej o tym przez co czuła się skompromitowana.  Spekulowano, że jej pozoruje choroby i jest niezrównoważoną psychicznie hipochondryczką.
Rozprawie przewodniczyła  SSO Marzena Wasilewska, skład sądu 3- osobowy. Powódka stawiła się osobiście. W imieniu pozwanego stawiła się Radca Prawny mec. Małgorzata Prawdzic- Szczawińska.  Powódka po raz kolejny wniosła o możliwość utrwalenia rozprawy za pomocą aparatury nagrywającej, ale sąd wydał n niezaskarżalne postanowienie  o oddaleniu wniosku. Potrzymała wszystkie swoje żądania. Strona pozwana również podtrzymała żądanie oddalenia powództwa w całości oraz zarzut przedawnienia roszczeń Powódki za okres przed dniem 28 lutego 2003, wskazując, że dotychczasowe postępowanie dowodowe nie potwierdziło zaistnienia mobbingu, względnie bezprawnego naruszania dóbr osobistych Powódki.  Zeznania składała świadek psychiatra i psychoterapeuta licencjonowany Pani Urszula Ż- J na okoliczność ustalenia stanu zdrowia Anny B. Pani doktor była zatrudniona  w Poliklinice Radia i Telewizji przy ulicy Woronicza w Warszawie, prowadziła ponadto prywatną praktykę. Jej zeznania były niezwykle wyczerpujące, dokładne i skrupulatne, podparte dokumentacją choroby z polikliniki i służbowymi zapiskami.
Rozprawa była przeprowadzona w sposób poprawny. Trwała ponad dwie godziny. Wyjaśnienia były wyczerpujące i dokładne.  Nie wykluczam, że było to wynikiem licznych zastrzeżeń i uwag zgłaszanych wcześniej przez Powódkę pod adresem składu orzekającego, a zwłaszcza przewodniczącej SSO Marzeny Wasilewskiej.
W następstwie wniosku Powódki o przesłuchanie jej koleżanki redakcyjnej Elżbiety D- G na okoliczność pozbawiania A. B pracy Sąd postanowił odroczyć rozprawę i wyznaczył nowy termin na 18 stycznia 2010 r. na godz. 9.00 co spowodowało jeszcze większą przewlekłość sprawy.

 
 
Odpowiedź I Prezesa SN w sprawie obowiązku rejestracji prasy PDF Drukuj Email
Wtorek, 29 Wrzesień 2009 16:05
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego poinformował, że nie stwierdził przesłanek do wystąpienia z abstrakcyjnym pytaniem prawnym w trybie art. 60 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym w sprawie obowiązku rejestracji prasy internetowej.  Helsińska Fundacja Praw Człowieka wystosowało pismo, w którym, wskazując na rozbieżności w orzecznictwie, zasygnalizowała problem związany z obowiązkiem rejestracji prasy internetowej.
Więcej…
 
<< Początek < Poprzedni 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Dalej > Ostatnie >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
pomorskie zachodniopomorskie warmińsko-mazurskie podlaskie mazowieckie kujawsko-pomorskie lubuskie wielkopolskie łódzkie dolnośląskie opolskie śląskie świętokrzyskie małopolskie podkarpackie lubelskie