 |
 |
 |
| czwartek, 16 września 2010 17:44 | |||
Orzeczenie ETPCz jako podstawa wznowienia postępowania karnegoW najnowszym numerze Europejskiego Przeglądu Sądowego ukazał się artykuł Barbary Nity, który jest rozbudowaną wersją referatu na temat wykonywania wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka („ETPCz”) w sprawach karnych, wygłoszonego podczas konferencji na temat znaczenia Europejskiej Konwencji Praw Człowieka dla polskich sądów i prawników, zorganizowanej przez Helsińską Fundację Praw Człowieka 25 czerwca 2009 roku w Warszawie.Autorka porusza w swym artykule temat wznowienia postępowania karnego po orzeczeniu ETPCz stwierdzającego naruszenie Konwencji, jako sposobu dostosowania wyroku krajowego do standardu konwencyjnego. Orzeczenie o naruszeniu przepisów Konwencji nie wywiera efektu kasatoryjnego, stanowi jednak źródło zobowiązania prawnomiędzynarodowego. Kodeks postępowania karnego w art. 540 § 3 przewiduje wprost możliwość wznowienia postępowania „no korzyść oskarżonego, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego no mocy umowy międzynarodowego działającego na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Polskę”. Autorka odwołuje się również w swoich rozważaniach do debaty wokół pytania o zasadność występowania przez sąd orzekający z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego w sytuacji gdy ETPCz orzeknie o niezgodności prawa krajowego z Konwencją. W tej kwestii zgadza się z poglądem Antoniego Bojańczyka, że taka ewentualność nie powinna być brana pod uwagę. Jednocześnie podkreśla obowiązek wyeliminowania wadliwego przepisu przez ustawodawcę. Następnie porusza zagadnienie związania sądu orzekającego w przedmiocie wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania karnego orzeczeniem ETPCz. Wskazuje na istnienie takiego obowiązku zarówno na podstawie art.46 EKPCz jak i art. 9 Konstytucji RP. Autorka poddaje analizie ograniczenia możliwości wznowienia postępowania. Zgadza się z poglądem, wyrażanym w literaturze, że gdy wznowienie nie dotyczy sprawy skarżącego, który „wygrał” w Strasburgu, naruszenie konwencji musi być identyczne z tym, które zakwestionował ETPCz. Ponadto Barbara Nita podkreśla, że wznowienie może nastąpić nie tylko w przypadku naruszenia norm materialno prawnych Konwencji, lecz także przepisów o charakterze procesowym, w szczególności art. 6 EKPCz. W tym kontekście przywołuje sprawy W.S. v. Polsce oraz Demski v. Polsce. Według autorki, kryterium oceny powinno stanowić istnienie możliwości wpłynięcia na treść zapadłego orzeczenia. * Omówienie artykułu przygotowała Zuzanna Warso, stażystka w Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka
|