Rozprawa w sprawie A.M. - prawa więźniów do ochrony zdrowia

Dnia 30 stycznia 2006 r. przed Sądem Rejonowym w Grudziądzu Wydział II Karny odbyła się kolejna rozprawa w sprawie pokrzywdzonej A.M. W 2004 r. pokrzywdzona A.M. odbywała karę pozbawienia wolności. W marcu 2004 r. w wyniku ewidentnych zaniedbań personelu medycznego oddziału ginekologiczno-położniczego w Zakładzie Karnym nr 1 w Grudziądzu doszło do śmierci jej dziecka w czasie porodu. Ciąża była prawidłowa a dziecko, do momentu porodu, było według badań całkowicie zdrowe. Prawdopodobną przyczyną śmierci dziecka było nieprawidłowe przeprowadzenie badania KTG przez położną, opóźnienie w wezwaniu lekarza, opuszczenie przez lekarza dyżuru bez czekania na zmiennika, a także opóźnienie w przewozie do szpitala specjalistycznego.

W postępowaniu przed Sądem Rejonowym w Grudziądzu, pokrzywdzona A.M. występuje w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Oskarżonymi są położna B.Sz., oskarżona o czyn z art. 160 § 2 kk i art. 155 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz lekarz D.N., oskarżony o czyn z art. 160 § 2 kk. Na prośbę Fundacji reprezentacji pro publico bono A.M. w procesie podjęły się adw. Monika Gąsiorowska oraz adw. Marita Dybowska-Dubois.

Helsińska Fundacja Praw Człowieka występuje w sprawie w charakterze przedstawiciela społecznego. Zdarzenie zaistniałe w ZK nr 1 w Grudziądzu wzbudza poważne wątpliwości co do rzeczywistego przestrzegania w Polsce prawa do opieki zdrowotnej i równego traktowania przez władze publiczne osób skazanych. Konstytucja RP gwarantuje każdemu człowiekowi prawną ochronę życia (art. 38), ochronę zdrowia (art. 68). Zakres prawa do ochrony zdrowia obejmuje w szczególności „równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych” jak również zobowiązanie ze strony władz publicznych „do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej” m. in. kobietom ciężarnym. W związku z powyższymi przepisami nie jest dopuszczalne istnienie sytuacji, w której osoby pozbawione wolności będące kobietami ciężarnymi traktowane są gorzej, czy też nie mają takiego samego dostępu do opieki zdrowotnej, co osoby pozostające na wolności. Niniejsza sprawa wskazuje, iż nie zagwarantowanie odpowiednich warunków medycznych, jak również brak właściwie przeszkolonej służby medycznej, prowadzić może do dramatycznych konsekwencji, mających wpływ na całe życie osoby wykonującej karę pozbawienia wolności.

Rozprawa, która odbyła się dnia 30 stycznia 2006 r., była już jedną z ostatnich w sprawie. Przesłuchano na niej czterech świadków. Dwóch świadków pracuje w pionie nadzoru medycznego nad funkcjonowaniem służby zdrowia w ZK nr 1 w Grudziądzu. Uczestniczyli oni m.in. w kontroli oddziału ginekologiczno-położniczego ZK nr 1 w Grudziądzu po zdarzeniach w marcu 2004 r. Dwóch pozostałych przesłuchanych świadków to ordynator oraz zastępca ordynatora oddziału w ZK nr 1 w Grudziądzu.

Sąd postanowił dopuścić w sprawie dowód z opinii biegłego na okoliczność czy pacjenci oddziału ginekologiczno-położniczego ZK nr 1 w Grudziądzu przebywający tam dnia 20 marca 2004 r., z wyjątkiem A.M., znaleźli się w stanie bezpośredniego niebezpieczeństwa utraty życia lub uszczerbku na zdrowiu ze względu na ewentualne opuszczenie dyżuru przez oskarżonego D.N. bez czekania na zmiennika. Sąd wyznaczył biegłemu termin 3 tygodni na przygotowanie opinii. Dopiero po jej przedstawieniu wyznaczony zostanie kolejny termin rozprawy.

W sprawie A.M. planowane jest złożenie powództwa cywilnego o odszkodowanie przeciwko ZK nr 1 w Grudziądzu (Skarbowi Państwa). Do przygotowania powództwa oraz poprowadzenia sprawy zobowiązali się prawnicy z kancelarii Chojnacki, Rościszewski i Kranc z Bydgoszczy.