"Polska": Specjalne warunki dla więźniów na wózkach

Dziennik "Polska" w artykule Mariusza Jałoszewskiego z 7 listopada opisuje sprawę Rafała N. - niepełnosprawnego tymczasowo aresztowanego.

Wobec Rafała N. w związku ze stawianymi mu zarzutami stosowano środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania i umieszczono w Areszcie Śledczym na ul. Rakowieckiej. Rafał N. jest sparaliżowany i cierpi na paraplegię powypadkową. Stwierdzono u niego najwyższy stopień niepełnosprawności. Porusza się na wózku inwalidzkim. Rafał N. był unieruchomiony w celi, nie mógł korzystać z łazienki, miał problemy z załatwianiem potrzeb fizjologicznych, cierpiał na poważne bóle kręgosłupa. W areszcie śledczym podlegał rehabilitacji w wymiarze ok. 25 minut dziennie. Cela, w której umieszczony jest Rafał N. spełniała normy kodeksu karnego wykonawczego. Na jednego więźnia przypadało ok. 3 m2. W celi poza Rafałem N. umieszczonych było dwóch innych więźniów. Stan jego zdrowia umożliwiał mu wyłącznie albo spoczywanie w pozycji leżącej albo siedzenie na wózku. Tymczasem wózek inwalidzki, z którego korzystał Rafał N. był zbyt szeroki, aby mógł się zmieścić w wejściu do toalety w celi. Korzystanie z niej odbywać się więc może tylko, o ile była mu udzielana pomoc innego ze współwięźniów. Obok celi, w której umieszczony był Rafał N. znajdowała się łaźnia. Zarówno wejście do niej jak i prysznice nie były jedna dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych. Zastrzeżenie wzbudzał wysoki próg brodzika prysznica oraz umieszczenie kurka od wody na wysokości 1,80 m. Powyższe oznaczało, że aresztowany przy każdorazowym korzystaniu z prysznica potrzebował pomocy innego współwięźnia. Taka sytuacja naruszała godność więźnia, gdyż w przypadku każdorazowego korzystania z toalety był on zmuszony korzystać z pomocy współosadzonych.

Sprawa odnosiła sie więc do takich problemów jak polityka służby więziennej wobec osób niepełnosprawnych i przystosowania polskich więzień do ich potrzeb.

Fundacja w związku z powyższym obserwowała posiedzenie w sprawie przedłużenia tymczasowego aresztowania wobec Rafała N.. Wystąpiliśmy również z listem do AŚ na ul. Rakowieckiej. W związku z występującymi wątpliwościami Adam Bodnar i Maciej Bernatt wizytowali AŚ i celę, w której przebywa Rafał N.. Została stwierdzona sytuacja jak opisana powyżej. W związku z tym skierowana została opinia z wizyty do władz aresztu oraz kopia do prokuratury i dyrektora służby więziennej. Podkreśliliśmy w niej, że konieczne jest dostosowanie Aresztu Śledczego przy ul. Rakowieckiej do potrzeb osób niepełnosprawnych. W przypadku Rafała N. konieczne było umożliwienie mu samodzielnego korzystania – bez pomocy innych więźniów – z toalety i łaźni, poszerzenie wejścia do toalety jak i zmiana usytuowania włącznika wody w prysznicu oraz zlikwidowanie progu brodzika w łaźni. Wskazywaliśmy na konieczność przeniesienia Rafała N. do aresztu śledczego, w którym znajduje się szpitalny oddział neurologiczny.