"Życie Warszawy" o sprawie Ewy Sz. - polski rząd chce ugody

E. Sz. pracowała jako funkcjonariusz policji. Wraz z innymi policjantami została oskarżona w dniu 5 grudnia 2002 r. o współpracę z grupą przestępczą i udaremnianie śledztwa w sprawie. Postępowanie było prowadzone niezwykle opieszale - np. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy badał swoją właściwość do rozpoznania sprawy przez półtora roku. Oskarżona postanowiła złożyć skargę na przewlekłość postępowania i wniosła o zasądzenie maksymalnej w polskim prawie sumy pieniężnej z tytułu przewlekłości postępowania tj. 10 000 PLN. Sąd Okręgowy w Warszawie uznał, że faktycznie doszło do przewlekłości postępowania, ale nie przyznał z tego tytułu żadnej sumy pieniężnej, co więcej faktu powyższego w żaden sensowny sposób nie uzasadniając. Fundacja złożyła w jej sprawie skargę do ETPCz. Skarga dotyczy naruszenia przez Polskę art. 6 Konwencji ze względu na przewlekłość postępowania przed sądami polskimi oraz w związku z naruszeniem art. 13 Konwencji poprzez nie zapewnienie skutecznego środka odwoławczego w razie zaistnienia przewlekłości postępowania. Skarga kwestionuje skuteczność ustawy o skardze na przewlekłość postępowania jako skutecznego środka odwoławczego w rozumieniu Konwencji.

Jak informuje "ŻW" z 21 sierpnia 2007 r., polski rząd wystąpił z propozycją ugody w sprawie, potwierdzając, że doszło w sprawie do przewlekłości. Jak komentuje na łamach "ŻW" prof. Andrzej Rzepliński, sprawa Ewy Sz. to przejaw "totalnej bezduszności w stosunku do osób, które nigdy nie powinny zasiąść na ławie oskarżonych."