Sąd Rejonowy w K. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił w wyroku z 19 lutego 2010 r. odwołanie X od decyzji ZUS w przedmiocie odmowy przyznania jej zasiłku opiekuńczego. W lipcu 2009 r. X (zatrudniona na umowę o pracę i objęta obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym i zdrowotnym) otrzymała od lekarza zwolnienie lekarskie z tytułu opieki nad chorym członkiem rodziny. Stan zdrowia jej życiowej partnerki Y wymagał stałej opieki osoby bliskiej. Opieka była sprawowana przez 14 dni. Pomimo takiego zaświadczenia, ZUS odmówił przyznania X zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad chorym członkiem rodziny tj. jej wieloletnią stałą partnerką życiową Y.

Od pewnego czasu zaobserwować można rozbieżności zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczące znaczenia procesowego, jaki ma wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka stwierdzający naruszenie w krajowym postępowaniu cywilnym prawa do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy przez sąd (art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności).