Marek Pasionek
poniedziałek, 21 grudnia 2009 19:22

 

A.    INFORMACJE BIOGRAFICZNE

 

I. Data i miejsce urodzenia:

 

Prokurator Marek Pasionek urodził się w 1961 r., w Gliwicach.

 

II. Pełniona obecnie funkcja publiczna

 

Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej

 

III. Wykształcenie

 

Kandydat ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Śląskim.

W 1995 r. odbył szkolenie w zakresie zwalczania procederu prania brudnych pieniędzy i przestępstw bankowych (kandydat posiada certyfikat Departamentu Skarbu USA).

 

IV. Przebieg kariery zawodowej Kandydata

 

  • 1989-1991 r. – aplikant Prokuratury Rejonowej w Gliwicach;
  • 1991 – 1993 r. – asesor Prokuratury Rejonowej w Gliwicach;
  • 1993 – 1995 r. – prokurator Prokuratury Rejonowej w Gliwicach;
  • 1995 – 2005 r. – prokurator Prokuratur Wojewódzkiej (Okręgowej) w Katowicach;
  • 2000- 2005 r. – prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach;
  • 2005 – 2007 r. – podsekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Kazimierza Marcinkiewicza;
  • Od 2007 r. – prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej.

 

V. Nagrody, odznaczenia, członkostwo w krajowych lub międzynarodowych stowarzyszeniach naukowych lub zawodowych.

 

Srebrny Krzyż Zasługi

Kandydat pięciokrotnie otrzymał indywidualną nagrodę Ministra Sprawiedliwości za szczególne osiągnięcia w pracy śledczej

 

VI. Najważniejsze publikacje dotyczące problematyki prawnej

 

Kandydat nie jest autorem żadnej publikacji.

 

VII. Członkostwo w fundacjach, stowarzyszeniach i innych organizacjach społecznych.

 

Kandydat nie należy do  żadnych fundacji lub stowarzyszeń.

 

VIII. Funkcje publiczne obejmowane w wyborach powszechnych (Sejm, Senat, organy jednostek samorządu terytorialnego).

 

Kandydat nigdy nie ubiegał się o wymienione funkcje.

 

IX. Przynależność do partii politycznych

 

Kandydat nigdy nie przynależał do żadnej partii politycznej.

 

X.

 

Przeciwko kandydatowi nie toczyło się nigdy żadne postępowanie prokuratorskie, sądowe, lub dyscyplinarne.

 

 

B.     B. PYTANIA DO KANDYDATA*

C.     

D.    (DOTYCZĄCE ROLI PROKURATORA GENERALNEGO W PAŃSTWIE,  WIZJI REFORM W PROKURATURZE, KONCEPCJI ZMIAN W PRAWIE KARNYM ETC.)

 

1.       1. Czy jest Pan zwolennikiem wprowadzenia regulacji dotyczących prokuratury do Konstytucji?

 

„Tak. Powinny zostać uregulowane kwestie natury ustrojowej, dotyczące statusu Prokuratora Generalnego i jego relacji wobec innych organów państwowych, zadań i roli prokuratury, tryby powoływania i odwoływania, podstaw funkcjonowania Krajowej Rady Prokuratorów.”

 

2.      2. Jak Pana zdaniem powinny kształtować sie zasady współpracy prokuratury z innymi organami powołanymi do ścigania przestępstw (policją, izbą skarbową, służbą celną etc.)?

 

„Zasady współpracy z organami ścigania, poprzez ich nadzór procesowy ze strony prokuratora są określone w obowiązującym Kodeksie postępowania karnego. Pogłębienie tej współpracy, np. wspólne szkolenia – mogą służyć tylko osiągnięciu lepszych efektów. Przy założeniu, że to prokurator pozostaje gospodarzem postępowania przygotowawczego.”

 

3.      3. Czy uważa Pan, że zakres uprawnień prokuratury jest wystarczający? Czy udział prokuratury jako organu ochrony prawnej nie powinien być szerszy w innych, niż postępowanie karne, procedurach prawnych?

 

„Uważam zakres uprawnień prokuratora za wystarczający, acz do dyskusji pozostają niektóre określone rozwiązania lub instytucje, np. większy nadzór nad czynnościami operacyjnymi. Przede wszystkim Prokuratura powinna zostać organem czuwającym nad ściganiem przestępstw.”

 

4.      4. Czy jest Pan zwolennikiem utrzymywania dualizmu powszechnego i wojskowego wymiaru sprawiedliwości?

 

 „W chwili obecnej wobec udziału polskich żołnierzy w misjach zagranicznych, obecność tam prokuratora wojskowego uważam za niezbędną.”

 

5. Czy uważa Pan, że konieczna jest reforma systemu sądownictwa dyscyplinarnego w prokuraturze?

 

„Konieczne są modyfikacje procedury. Nie sądzę, aby konieczna była aż „reforma”.

 

6.      6. Jaki jest Pana stosunek do koncepcji wprowadzenia instytucji sędziego śledczego?

 

„Negatywny, ze względów merytorycznych, formalnych i „czysto ludzkich”. Sądzę, że obecne procedury postępowania przygotowawczego, w tym jego kontrola przez niezawisły sąd , prowadzone przez niezawisły sąd – przyniosą lepsze efekty.”

 

7.      7. Jak Pan ocenia obecny model postępowania przygotowawczego? Jakie Pana zdaniem rozwiązania prawne dotyczące postępowania przygotowawczego wymagają zmian, a jakie zasługują na aprobatę?

 

„Należy położyć większy nacisk na gwarancję praw pokrzywdzonych i ich przestrzeganie. Należy także zastanowić się nad tym, jak ukształtować „moc” dowodową czynności procesowych, przeprowadzanych zwłaszcza przez policję i inne służby, aby nadać im większy walor dowodowy przed sądem. Proste powielanie czynności w procesie jest stratą czasu.”

 

8.      8. Jakie jest Pana zdanie w kwestii stosowania w postępowaniu karnym konsensualnych form jego zakończenia?

 

„Dosyć sceptycznie, bowiem statystyki wskazują, że te instytucje są używane nadmiernie, nz czym – jak sądzę – może ucierpieć dążenie do ustalenia prawdy materialnej w sprawie, właśnie kosztem szybkiego porozumienia się stron.”

 

9.      9. Jakie jest Pana stanowisko w kwestii zakresu i rozmiarów stosowania środków typu: podsłuch czy prowokacja w ramach czynności operacyjno- rozpoznawczych?

 

„Stosowanie tych środków operacyjnych jest oczywiście niezbędne w pracy np. służb specjalnych. Należy pomyśleć o zwiększeniu nadzoru za strony prokuratora i sądu, m. in. dla gwarancji konstytucyjnych wolności obywatelskich. Wspólna regulacja wydaje się wątpliwa, bowiem pole działania służb jest bardzo zróżnicowane.”

 

10. Czy Pana zdaniem w Polsce instytucja tymczasowego aresztowania jest poprawnie stosowana, czy jest nadużywana? Prosimy uzasadnić.

 

„Nie uważam, chociaż nie znam aktualnych statystyk, aby instytucja tymczasowego aresztowania była nadużywana. Innym zagadnieniem jest długotrwałość aresztu, ale zbyt długie terminy prowadzonych śledztw to znana bolączka.”

 

11. Jaki jest Pana stosunek  do ustawowych zasad regulujących wewnętrzne funkcjonowanie prokuratury. Czy – Pana zdaniem - wymaga zmian obecny system relacji między prokuratorami poszczególnych szczebli?

 

„Obecne relacje pomiędzy prokuratorami różnych szczebli wymagają zmian, przede wszystkim na styku prokuratora prowadzącego sprawę, a prokuratora nadzorującego – ich wspólnej odpowiedzialności za wynik sprawy. Szef powinien być jedynie organizatorem pracy, prawidłowo administrować i służyć doradztwem innym prokuratorom.”

 

12. Czy i w jaki sposób należy – Pana zdaniem - zmienić system oceny pracy prokuratorów oraz kryteria awansu zawodowego w prokuraturze?

 

„System oceny pracy prokuratorów należy oprzeć na obiektywnych kryteriach, wynikających z sądowej kontroli decyzji prokuratorskich, podejmowanych także na etapie postępowania przygotowawczego (a nie na ocenach wizytatorów). Kryteria awansu muszą pozostawać w związku ze zdolnościami, układem i wynikami pracy.”

 

13. Czy widzi Pan potrzebę dokonania innych reform w prokuraturze (dotyczących poprawienia efektywności pracy prokuratorów, zmiany organizacji struktury wewnętrznej etc.)?

 

„Widzę takie potrzeby, aby siły i środki- zarówno ludzkie, jak i techniczne skoncentrować na jednostkach organizacyjnych, które uzna się za wiodące w strukturze. Potrzebny jest model prokuratury bardziej „sądowy”, gdzie najważniejszy jest prokurator, a nie osoby funkcyjne. Taki nadzór powinien zostać ograniczony do minimum.”

 

14. Czy Pana zdaniem istnieje potrzeba głębszej reformy prawa karnego materialnego, w tym w szczególności Kodeksu karnego (a jeśli tak - to w jakim kierunku)?

 

„Na pewno należy dokonać głębokiej analizy prawa karnego materialnego, zwłaszcza w części szczególnej, aby dostosować ją do bardziej współczesnych wymogów oraz w sposób kompleksowy, niż poprzez wielokrotne nowelizacje wynikające z potrzeby chwili lub jednostkowych zdarzeń.”

 

15. W jakim kierunku - Pana zdaniem- powinno być prowadzone dochodzenie dotyczące rzekomego istnienia więzień CIA na terytorium Polski?

 

„Nie znam aktualnego kierunku, ani tym bardziej ustaleń faktycznych prowadzonego postępowania. W myśl zasady legalizmu odpowiedź wydaje się prosta: jak w każdym postępowaniu należy zbadać wszystkie okoliczności i wątki.”

 

16. Co uważa Pan za największe zagrożenie dla ochrony konstytucyjnych praw i wolności jednostki i obywatela w Polsce?

 

„Nie widzę poważniejszych zagrożeń dla konstytucyjnych praw i wolności obywatela. Polska zmienia się – tak jak cały świat – stąd powstają nowe zagrożenia, a działania należy dostosować do sytuacji.”

 

17. Czy  w historii polskiej prokuratury lub sądownictwa ma Pan swój wzór osobowy – sędziego lub prokuratora, który jest dla Pana wzorem do naśladowania w zakresie wykonywanego zawodu?

 

„Nie mam wzoru osobowego.”

 

18. Co uważa Pan za swój największy dotychczasowy sukces zawodowy?

 

„Moje dokonania na odcinku pracy śledczej- poczynając od Prokuratury Rejonowej, po pracę w wydziałach ds. przestępczości zorganizowanej Prokuratury Okręgowej i Apelacyjnej- generalnie oceniam jako bardzo pozytywny fragment mojego życiorysu zawodowego. Być może prawdziwe sukcesy zawodowe jeszcze przede mną?”

 

 

 

Linki: 

Wywiad z Markiem Pasionkiem, Rzeczpospolita, 31.12.2009 r.

Pasionek: potrzebny kandydat z wizją, ale też z doświadczeniem, PAP, 06.01. 2010 r.

*Odpowiedzi zostały opracowane na podstawie kwestionariuszy przygotowanych przez Helsińską Fundację Praw Człowieka, które otrzymały wszystkie osoby ubiegające się urząd Prokuratora Generalnego oraz w oparciu o dokumenty, przekazane przez kandydatów Krajowej Radzie Sądownictwa.

 

Aktualności