Andrzej Seremet
poniedziałek, 28 grudnia 2009 11:04

 

A. INFORMACJE BIOGRAFICZNE

I. Data i miejsce urodzenia:

 

Sędzia Andrzej Seremet urodził się w 1959 r., w Radłowie (województwo małopolskie).

 

II. Pełniona obecnie funkcja publiczna

 

Kandydat jest sędzią Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Od ponad 20 lat orzeka w sprawach karnych.

 

III. Wykształcenie

 

Kandydat ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie w 1983 r.

 

IV. Przebieg kariery zawodowej Kandydata

 

  • 1983 – 1985 r. aplikant etatowy w okręgu b. Sądu Wojewódzkiego w Tarnowie
  • 1986 – 1987 r. asesor w Sądzie Rejonowym w Tarnowie
  • 1987r. – p.o. przewodniczącego Wydziału Karnego SR w Tarnowie
  • 07. 1987 r. – 12. 1990 r. – sędzia SR w Tarnowie
  • 05. 1988 r.- v – ce prezes SR w Tarnowie
  • 12. 1990 r. -1991 r. – sędzia Sądu Wojewódzkiego w Tarnowie
  • 03. 1991 r. – zrzeczenie sie urzędu
  • 04. 1991 r. – 08. 1992 r. - pobyt za granicą (USA)
  • 03. 1993 r. – ponowna nominacja na sędziego SW  w Tarnowie
  • 04. 1996 r. – 06. 1996 r. - delegacja do Sądu Apelacyjnego w Krakowie
  • Od 03. 1997 r. – sędzia Sądu Apelacyjnego w Krakowie
  • Od 2001 r. –  zastępca rzecznika dyscyplinarnego w Sądzie Apelacyjnym w Krakowie
  • 2008 r. czerwiec, lipiec, listopad – delegacja do Sądu Najwyższego

V. Nagrody, odznaczenia, członkostwo w krajowych lub międzynarodowych stowarzyszeniach naukowych lub zawodowych.

 

Kandydat nie posiada żadnych nagród lub odznaczeń. Nie należy do stowarzyszeń naukowych lub zawodowych. 

VI. Najważniejsze publikacje dotyczące problematyki prawnej

 

Kandydat jest autorem:

- glosy do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1993 r., III KRN 238/93 (Palestra 1995 r., Nr 1 – 2),

oraz współautorem:

- artykułu „ Przesłanki obrony obowiązkowej głuchego, niemego lub niewidomego” (Palestra 1995 Nr 9 – 10)

- komentarza do art. 280 Kodeksu karnego w publikacji Krótkie Komentarze Wydawnictwa Ministerstwa Sprawiedliwości ( z. 7 z 1998 r.)

 VII. Członkostwo w fundacjach, stowarzyszeniach i innych organizacjach społecznych.

 

Kandydat nie jest członkiem żadnej fundacji, stowarzyszenia, lub innej organizacji.

 

VIII. Funkcje publiczne obejmowane w wyborach powszechnych (Sejm, Senat, organy jednostek samorządu terytorialnego). 

 

Kandydat nigdy nie ubiegał się o wymienione funkcje.

 

IX. Przynależność do partii politycznych

 

Kandydat nigdy nie przynależał do żadnej partii politycznej.

 

X.

 

Przeciwko kandydatowi nie toczyło się nigdy żadne postępowanie prokuratorskie, sądowe, lub dyscyplinarne.

 

       

        B. PYTANIA DO KANDYDATA*

(DOTYCZĄCE ROLI PROKURATORA GENERALNEGO W PAŃSTWIE,  WIZJI REFORM W PROKURATURZE, KONCEPCJI ZMIAN W PRAWIE KARNYM ETC.) 

       1. Czy jest Pan zwolennikiem wprowadzenia regulacji dotyczących prokuratury do Konstytucji?

 

„Konstytucja powinna zawierać wskazanie zadań prokuratury, roli Prokuratora Generalnego jako naczelnego organu prokuratury, zapis, że prokurator jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań, reszta jak wobec sędziów."

     2. Jak Pana zdaniem powinny kształtować sie zasady współpracy prokuratury z innymi organami powołanymi do ścigania przestępstw (policją, izbą skarbową, służbą celną etc.)?

 

„W razie konieczności uzasadnionej okolicznościami sprawy prokurator powinien dysponować prawem powoływania na zasadach delegacji pracowników tych organów do prowadzonego przez siebie śledztwa.”

 

     3. Czy uważa Pan, że zakres uprawnień prokuratury jest wystarczający? Czy udział prokuratury jako organu ochrony prawnej nie powinien być szerszy w innych, niż postępowanie karne, procedurach prawnych?

 

„Uważam go za wystarczający.”

 

       4. Czy jest Pan zwolennikiem utrzymywania dualizmu powszechnego i wojskowego wymiaru sprawiedliwości?

„Tak, ponieważ zmiana nie przyniosłaby wiele pożytku wymiarowi sprawiedliwości a byłaby kosztowna, trzeba było tego dokonać w czasie prac nad nową konstytucją i kodyfikacją ustaw karnych.”

5. Czy uważa Pan, że konieczna jest reforma systemu sądownictwa dyscyplinarnego w prokuraturze?

 

Kandydat opowiedział się za reformą sądownictwa dyscyplinarnego w prokuraturze, nie napisał jednak jakie zmiany należałoby przeprowadzić.

 

     6. Jaki jest Pana stosunek do koncepcji wprowadzenia instytucji sędziego śledczego?  

 

Kandydat nie jest zwolennikiem wprowadzenia tej instytucji. „Wystarczy kontrola sądowa czynności postępowania przygotowawczego, choć możliwa do poszerzenia.”

 

     7. Jak Pan ocenia obecny model postępowania przygotowawczego? Jakie Pana zdaniem rozwiązania prawne dotyczące postępowania przygotowawczego wymagają zmian, a jakie zasługują na aprobatę?

 

Zdaniem Kandydata obecny model postępowania przygotowawczego jest „ociężały” z uwagi na konieczność wszechstronnego wyjaśnienia sprawy (art. 297 § 1 pkt. 4 Kodeksu postępowania karnego). W jego przekonaniu prowadzi to do przewlekłości postępowania, gdyż wystarczyłoby “wyjaśnienie okoliczności sprawy”. Ten model zdaniem Kandydata „obawia się wprowadzić rozsądną zasadę oportunizmu kontentując się surogatem z art. 11 k.p.k.” Ponadto, „bez potrzeby rezygnuje z dochodzenia w wypadkach z art. 325 c k.p.k.(…)” oraz  „(…) obciąża prokuratora obowiązkiem zbyt szerokiego nadzoru (…).” Jego aprobatę budzą natomiast konsensualne sposoby załatwienia sprawy,  które należałoby  rozszerzyć.

     8. Jakie jest Pana zdanie w kwestii stosowania w postępowaniu karnym konsensualnych form jego zakończenia?  

„Zdecydowanie pozytywne, uratowały polski wymiar sprawiedliwości przed zapaścią, warto rozważyć rozszerzenie tej formy na występki surowiej zagrożone, w przyszłości może nawet zbrodnie.”

    9. Jakie jest Pana stanowisko w kwestii zakresu i rozmiarów stosowania środków typu: podsłuch czy prowokacja w ramach czynności operacyjno- rozpoznawczych?

 

„Problemem jest nadmierna ilość służb mających te uprawnienia (należałoby zrewidować potrzebę dysponowania nimi przez np. urzędy kontroli skarbowej),słabość kontroli sądowej w zakresie udzielania zgody na nie oraz utrata jakiejkolwiek kontroli nad materiałami nieobjętymi zgodą sądu. Uregulowanie tego w jednej ustawie pomoże w ujednoliceniu kryteriów postępowania w tym przedmiocie (w tym - przesłanek kontroli sądowej), lecz i tak pozostanie konieczność odrębnych unormowań w odniesieniu do różnych służb z powodu ich różnych zadań.”

 

10. Czy Pana zdaniem w Polsce instytucja tymczasowego aresztowania jest poprawnie stosowana, czy jest nadużywana? Prosimy uzasadnić.

 

„Jest stosowana bez należytej rozwagi przez sady rejonowe o czym świadczą liczby uwzględnionych wniosków prokuratora, nadużywa sie przesłanki zagrożenia surową karą, jednak większym zagrożeniem jest bezrefleksyjne przedłużanie aresztowania w ślad za wnioskami prokuratora epatującymi rozwojowym charakterem śledztwa.”

 

11. Jaki jest Pana stosunek do ustawowych zasad regulujących wewnętrzne funkcjonowanie prokuratury. Czy – Pana zdaniem - wymaga zmian obecny system relacji między prokuratorami poszczególnych szczebli?

 

„Relacje określone są zasadniczo właściwie, problematyczny może wydawać się nadmiar uprawnień zgromadzenia prokuratorów w zakresie powoływania szefów poszczególnych jednostek prokuratury”

 

12. Czy i w jaki sposób należy – Pana zdaniem - zmienić system oceny pracy prokuratorów oraz kryteria awansu zawodowego w prokuraturze?

 

„Tak, oceny okresowe powinny w tym pomóc, kryterium bardziej docenianym powinna być weryfikacja sądowa pracy prokuratora.”

 

13. Czy widzi Pan potrzebę dokonania innych reform w prokuraturze (dotyczących poprawienia efektywności pracy prokuratorów, zmiany organizacji struktury wewnętrznej etc.)?

 

„Należy doprowadzić do selektywności nadzoru służbowego tak, by obejmował wybrane kategorie spraw, wyposażyć nadzorującego w skuteczny instrument dyscyplinujący, a nadzorowanego w prawo do kwestionowania zaleceń.”

 

14. Czy Pana zdaniem istnieje potrzeba głębszej reformy prawa karnego materialnego, w tym w szczególności Kodeksu karnego (a jeśli tak - to w jakim kierunku)?

  

„Nie, prawo materialne zawsze można zastosować rozsądnie, jeśli tylko stosujący zechce i potrafi tego dokonać. Ciągłe zmiany podważają zasadę stałości prawa i zaufania obywateli do jego norm, tymczasem jest to niezwykle ważną wartością życia społecznego. Niech prawo okrzepnie, „obrośnie” orzecznictwem.

 

15. W jakim kierunku - Pana zdaniem- powinno być prowadzone dochodzenie dotyczące rzekomego istnienia więzień CIA na terytorium Polski?

 

„Skoro istnieje zasada legalizmu, a są przesłanki do stwierdzenia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa i nie ma umowy międzynarodowej stanowiącej inaczej ( art. 5 kk), trzeba ścigać każdą osobę podejrzaną w tym także funkcjonariuszy państw obcych, choćby miało się to okazać niewygodne z wielu powodów. Jeśli będą dowody, jest oczywiste, że stosować trzeba wszystkie przepisy Kodeksu karnego.”

 

16. Co uważa Pan za największe zagrożenie dla ochrony konstytucyjnych praw i wolności jednostki i obywatela w Polsce?

 

„Nadmierna ilośc służb mających uprawnienia do czynności operacyjnych, brak realnych gwarancji praw obywatelskich w regulacjach tego tyczących, niewłaściwa praktyka orzekania o aresztowaniu przez niektóre sądy.”

 17. Czy w historii polskiej prokuratury lub sądownictwa ma Pan swój wzór osobowy – sędziego lub prokuratora, który jest dla Pana wzorem do naśladowania w zakresie wykonywanego zawodu?

 

„Sędzia SN prof. Zbigniew Doda – bo w czasach trudnych potrafił zachować twarz jako nauczyciel akademicki, a w wolnym kraju tworzył standardy orzecznicze w SN.

Sędzia SA w Krakowie Ryszard Kałwa – bo nauczył mnie zawodu i ukształtował jako człowieka, przechował etos inteligenta, wcale juz nie tak powszechny w sądach.”

 

18. Co uważa Pan za swój największy dotychczasowy sukces zawodowy?

 

„Nominację na sędziego Sądu Apelacyjnego w wieku 38 lat, orzekanie jako sędzia delegowany w SN.”

 

 

19. W liście motywacyjnym sędzia Andrzej Seremet podkreśla, że jako sędzia orzekający w sprawach karnych bardzo dobrze zna problemy prokuratury. Jednocześnie patrzy na pracę tej instytucji z perspektywy „wolnej od zależności właściwych pełniącemu służbę prokuratorowi”, co jego zdaniem gwarantuje niezależność w podejmowaniu decyzji (także tych niewygodnych dla władzy politycznej). W jego przekonaniu, wybór sędziego na stanowisko Prokuratora Generalnego byłby sygnałem dla prokuratorów, aby nie wahali się postępować niezależnie od wszelkich nacisków.

20. Sędzia Andrzej Seremet przedstawił również opinię służbową Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie - SSA Andrzeja Struzika. Z treści opinii wynika, że SSA Andrzej Struzik bardzo wysoko ocenia kwalifikacje kandydata, jako sędziego orzekającego często w obszernych sprawach o złożonej problematyce prawnej. Zwraca uwagę na wiedzę merytoryczną, „terminowość”, pracowitość i inteligencję kandydata. Podkreśla także, że kandydat od kilkunastu lat prowadzi wykłady w ramach szkoleń sędziów organizowanych przez Sądy Okręgowe w Tarnowie i Nowy Sączu.

21. Z opinii służbowej przedstawionej przez SSA Andrzeja Struzika, wynika, sędzia Andrzej Seremet jest autorem 4 pytań prawnych skierowanych do Sądu Najwyższego, które - zdaniem opiniującego - miały istotne znaczenie dla praktyki sądowej. Dotyczyły one:

-dopuszczalności zażalenia na postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania wydane w postępowaniu odwoławczym;

-sposobu postąpienia sądu w razie złożenia ponownego wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie przed upływem 3 miesięcy;

-rodzaju usiłowania przy przestępstwie rozboju, gdy sprawca zamierzał ukraść rzecz, której pokrzywdzony nie posiadał;

-charakteru środka karnego przepadku, określonego w art. 44 § 4 Kodeksu karnego – materialno prawnego, bądź formalno prawnego.

 

Archiwum prasowe:

Skrót publikacji archiwalnych- sędzia Andrzej Seremet

 

Linki:

 Wywiad z Andrzejem Seremetem, "Ocen okresowych nie należy z gruntu odrzucać", Rzeczpospolita, 21. 12. 2009 r.

Seremet: prokuratura wymaga zmian, ale nie rewolucji, PAP, 06.01. 2010 r.

 

 

*Odpowiedzi zostały opracowane na podstawie kwestionariuszy przygotowanych przez Helsińską Fundację Praw Człowieka, które otrzymały wszystkie osoby ubiegające się urząd Prokuratora Generalnego oraz w oparciu o dokumenty, przekazane przez kandydatów Krajowej Radzie Sądownictwa.

 

 

 

Aktualności