|
Sąd Najwyższy o najmie mieszkań zakładowych
Uchwała z dnia 1 kwietnia 2011 r. (sygn. akt III CZP 11/11):
1. Artykuł 7 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (jedn. tekst: Dz.U. z 1998 r. Nr 120, poz. 787 ze zm.) nie miał zastosowania do najmu mieszkania zakładowego, nawiązanego na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe ( jedn. tekst: Dz.U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165 ze zm.).
2. Po ustaniu stosunku pracy w czasie obowiązywania ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych ( jedn. tekst: Dz.U. z 1998 r. Nr 120, poz. 787 ze zm.) wynajmujący mógł wypowiedzieć najem mieszkania zakładowego, nawiązany pod rządem ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe ( jedn. tekst: Dz.U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165 ze zm.), na podstawie postanowień umowy najmu.
|
|
|
|
Skarb Państwa na podstawie wadliwej decyzji administracyjnej nie może stać się właścicielem nieruchomości, nie może też wzbogacić się o prawo własności nieruchomości przejętej na podstawie tej wadliwej decyzji
Taki wniosek wypływa z wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 24 września 2010 r., I A Ca 138/10. Sąd ten zauważył, że wpis w księdze wieczystej, gdy jest dokonany w oparciu o wadliwą podstawę, nie przenosi własności na ujawniony w oparciu o tę wadliwą podstawę podmiot, choćby jej wadliwość nie była w tym czasie ujawniona. Dopiero nabywcę wadliwie wpisanego prawa chroni rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych. W sytuacji, gdy przedmiotem wzbogacenia jest kwota pieniężna, jego zwrot powinien nastąpić w pieniądzu, przy czym zobowiązanie to może podlegać sądowej waloryzacji. Z uzasadnienia wyroku wynika, że skuteczne wzruszenie decyzji administracyjnej przenoszącej własność nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa powoduje jedynie objęcie jej w posiadanie, ale nie przenosi prawa własności. Dalszego nabywcę tych nieruchomości chroni rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych. W dacie rozporządzenia nieruchomościami przez Skarb Państwa dochodzi do nieusprawiedliwionego w sensie materialnoprawnym przesunięcia majątkowego, wskutek czego poprzedni właściciel definitywnie traci prawo własności nieruchomości (przesłanka zubożenia), a Skarb Państwa uzyskuje cenę za nieruchomość, jak właściciel (przesłanka wzbogacenia). Roszczenie poprzedniego właściciela staje się wymagalne dopiero z chwilą stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Do bezpodstawnego wzbogacenia Skarbu Państwa dochodzi zatem w momencie sprzedaży nieruchomości i uzyskania za nie ceny, a późniejsze, deklaratoryjne stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej powoduje powstanie roszczenia o zwrot bezpodstawnego wzbogacenia, które od tego momentu staje się wymagalne. Jednocześnie sąd zauważa, że zakres obowiązku pozwanego Skarbu Państwa zwrotu bezpodstawnego wzbogacenia ogranicza się do zwrotu uzyskanej ceny, a nie wartości zbytych nieruchomości i to z daty orzekania.
|
|
|
|
|